9

ژوئن

نقاط قوت و ضعف تویوتا C-HR مدل 2018


سرانجام تویوتا با یک اتومبیلی شیک و ساختارشکن وارد کلاس کراس اوورهای ساب کامپکت شد.

تویوتا C-HR مدل 2018
C-HR در ابتدا قرار بود یک سایون باشد و از نظر استایل هیجان‌انگیز و دینامیک رانندگی درگیر کننده خوش بدرخشد؛ اما نهایتاً دست تقدیر بر آن شد که C-HR با برند تویوتا وارد بازار شود و واقعاً هم در کلاس خود اتومبیلیی متمایز محسوب می‌شود.

تویوتا C-HR مدل 2018
یکی از نویسندگان نشریه اتوگاید درباره این اتومبیل می‌گوید:

تویوتا C-HR با سواری هیجان‌انگیز خود ما را سورپرایز کرد. شاسی این اتومبیل واقعاً عالی بوده و آن را به یکی از هیجان‌انگیزترین اتومبیلهای کلاس خود تبدیل کرده است. ما همچنین استایل این اتومبیل را بسیار دوست داریم زیرا هر اتومبیلی دیگر در این کلاس پیش پا افتاده به نظر می‌رسد اما طراحی C-HR کاملاً جذاب است. البته C-HR نقطه‌ضعف‌های واضحی هم دارد که شاید نظر خریدارانی را که به دنبال تکنولوژی‌ها و تجهیزات کاربردی هستند را عوض کند.

در ادامه شما را با نقاط قوت و ضعف این اتومبیل که به کشورمان نیز وارد شده آشنا می‌کنیم.

دینامیک سواری فوق‌العاده:

تویوتا C-HR تنها با یک پیشرانه 4 سیلندر 2 لیتری تنفس طبیعی که قدرت 144 اسب بخاری دارد عرضه می‌شود. اگرچه قدرت پیشرانه چندان چشمگیر نیست اما اعداد بازگو کننده‌ی همه‌ی داستان نیستند.


ارتفاع این اتومبیل از سطح زمین برخلاف اکثر کراس اوور خیلی بالا نیست و استفاده از یک شاسی خوب باعث شده C-HR به‌طور شگفت‌انگیزی دینامیک سواری فوق‌العاده‌ای داشته باشد. این اتومبیل چابک و پایدار بوده و زمانی که وارد پیچ‌ها شوید با فرمانی دقیق و سر به راه روبرو خواهید شد. سیستم تعلیق این اتومبیل که در جلو از نوع مک فرسون و در عقب از نوع دوبل جناغی است کیفیت سواری خوبی داشته و حداقل لرزش و صدا را وارد کابین می‌کند.

استایل منحصربه‌فرد:
تویوتا C-HR مدل 2018
ظاهر C-HR متفاوت بوده و این قطعاً موضوع خوبی است. با خط سقف خمیده و گلگیرهای پف‌کرده، پروفایل این کراس اوور کاملاً گیرا بوده و هاچبک های اسپورت را به یاد می‌آورد. از جمله شاخصه‌های طراحی منحصربه‌فرد این کراس اوور می‌توان به دستگیره‌های درب عقب و سقف و آینه‌های جانبی با رنگی متفاوت اشاره کرد.

تجهیزات ایمنی مناسب:
تویوتا C-HR مدل 2018
بسته ایمنی تویوتا به‌صورت استاندارد در تمامی تریم های C-HR وجود دارد. جدای از وجود تکنولوژی‌های فعالی همچون هشدار خروج اتومبیل از خط و هشدارهای پیشگیری از برخورد با تشخیص عابران پیاده، این اتومبیل دارای کروز کنترل تطبیقی نیز بوده و C-HR را به تنها اتومبیلی کلاس تبدیل کرده‌اند که چنین تجهیزات ایمنی استانداردی دارد. تمامی نسخه‌های این اتومبیل به‌صورت استاندارد با نوربالای خودکار عرضه می‌شوند و البته پایش نقاط کور و هشدار ترافیک پشتی نیز به‌صورت استاندارد در تریم XLE پریمیوم وجود دارد.

قابلیت اطمینان مثال‌زدنی:

هرچه باشد C-HR یک تویوتاست بنابراین می‌توانید سال‌ها با اطمینان خاطر از آن استفاده کنید.

نبود سیستم چهار چرخ محرک:

این اتومبیل فاقد سیستم چهار چرخ محرک بوده و این موضوعی عجیب است زیرا اکثر رقبا از آن بهره می‌برند و بسیاری از خریداران به آن به چشم یک ویژگی ضروری نگاه می‌کنند.

فقدان تکنولوژی:

سیستم اطلاعات سرگرمی C-HR از مد افتاده و کاربردی نیز نیست و البته فاقد ناوبری نیز می‌باشد. درحالی‌که اکثر رقبا از سیستم‌های اپل کارپلی و اندروید اتو سود می‌برند این محصول تویوتا هیچ‌کدام از سیستم‌های یاد شده را ندارد.


دوربین عقب C-HR نیز بسیار بد است. بجای اینکه تصویر روی صفحه‌نمایش دیده شود باید آینه وسط را نگاه کنید. همچنین دید عقب C-HR نیز کاملاً بد است.


و اگرچه سیستم کروز کنترل تطبیقی به‌صورت استاندارد وجود دارد اما عملکرد آن بهترین کلاس نیست. این سیستم فاصله زیادی بین شما و اتومبیلی جلویی ایجاد می‌کند که اصلاً جالب نیست. این حالتی عادی نبوده و عملکرد نرمی ندارد بنابراین به ندرت از آن استفاده خواهید کرد.

فضای سرنشین و بار محدود:

استایل گیرا و جذاب C-HR از طرفی به عنوان یک نقطه‌ضعف مطرح است زیرا فضای بار و سرنشین در مقایسه با رقبا کمتر است. اگرچه فضای سر در جلو و عقب کافی است اما فضای پای صندلی عقب کم بوده و نشستن راحت یک فرد متوسط نیز سخت جلوه می‌کند. اگرچه فضای محفظه بار خیلی بد نیست اما به برخی رقبا نمی‌رسد.

پیشرانه می‌توانست قوی‌تر باشد:

با قدرت 144 اسب بخاری، C-HR در مقایسه با رقبا اصلاً کم‌توان نیست اما با چنین شاسی سرحال و بشاشی، یک پیشرانه قوی‌تر می‌توانست تجربه سواری هیجان‌انگیزتری را نیز رقم بزند.

منبع: autoguide

متأسفم، نظرات این نوشته بسته است..