28

ژوئن

معرفی اس‌یووی‌هایی که کراس‌اوور شدند

[ad_1]

در سال‌هایی نه‌چندان دور که مفهوم کراس‌اوور تا این حد گسترده نشده بود، اتومبیلسازان اقدام به تولید اس‌یووی‌هایی واقعی با ساختار بدنه روی شاسی می‌کردند که بسیاری از آن‌ها بر پایهٔ شاسی تراک‌ها و پیکاپ‌ها ساخته شده بودند؛ اما طی سال‌های اخیر با افزایش شدید محبوبیت کراس‌اوورها، اتومبیلسازان سراسر جهان بسیاری از اس‌یووی‌های بدنه روی شاسی خود را به کراس‌اوورهایی با ساختار یکپارچه تبدیل کردند که بر اساس پلت‌فرم اتومبیلهای سواری ساخته شده‌اند. هرچند کراس‌اوورها عمدتاً اتومبیلهای کم‌مصرف‌تر و سبک‌تری بوده و تجربهٔ رانندگی راحت‌تری را ارائه می‌کنند اما از توانایی‌های آفرود اس‌یووی‌ها بهره‌مند نیستند چراکه کراس‌اوورها در اصل سواری‌های قدبلندی هستند که بسیاری از آن‌ها حتی به‌صورت دیفرانسیل جلو ارائه می‌شوند و از سامانهٔ چهارچرخ محرک در آن‌ها نیوزی نیست؛ اما بااین‌حال این روزها رویه و تقاضای بازار، بسیاری از اس‌یووی‌های واقعی را به کراس‌اوورهای دیفرانسیل جلو تبدیل کرده است. به همین دلیل قصد داریم در این مطلب به معرفی اس‌یووی‌های بپردازیم که به کراس‌اوور تبدیل شده‌اند.

شورلت بلیزر

شورلت در سال 1969 مدل بلیزر K5 را معرفی کرد که کوچک‌ترین اتومبیلی ساخته شده بر اساس شاسی تراک‌های سری CK محسوب می‌شد. بلیزر یک اس‌یووی آفرود سرسخت بود که برای رقابت با فورد برانکو که سه سال قبل به بازار آمده بود در نظر گرفته شده بود؛ اما در سال 1994 بلیزر K5 از سبد محصولات شورلت کنار رفته و مدل تاهو جایگزین آن شد. البته نام بلیزر همچنان تا سال 2009 در قالب مدل‌های S10 بلیزر و تریل‌بلیزر در سبد محصولات شورلت وجود داشت اما بلیزر اصلی همان مدل K5 بود که در سال 1994 از خط تولید کنار گذاشته شد. حال اما شورلت از نام بلیزر برای یک کراس‌اوور جدید استفاده کرده است. البته شباهت میان بلیزر K5 و بلیزر 2019 صرفاً در نام آن‌ها خلاصه می‌شود زیرا بلیزر جدید یک کراس‌اوور دیفرانسیل جلو است که بر اساس پلت‌فرم C1XX جنرال موتورز مشترک با کادیلاک XT5 و جی‌ام‌سی آکادیا ساخته شده است.

فورد اکسپلورر

فورد در سال 1990 مدل اکسپلورر را به‌عنوان جایگزینی برای مدل برانکو II معرفی کرد. اکسپلورر که ساختاری بدنه روی شاسی داشت، در دو نسخهٔ دودر و چهاردر تولید می‌شد. هرچند این اتومبیل روی شاسی پیکاپ فورد رنجر ساخته شده بود و توانایی‌های آفرود بالایی داشت اما درعین‌حال برای استفاده‌های خانوادگی هم مناسب بود. در سال 1995 نیز نسل دوم اکسپلورر به بازار آمد که همچنان ریشه‌های آفرود خود را حفظ و پالایش و راحتی بیشتری را به آن اضافه کرده بود. اکسپلورر همچنان تا سال 2010 یعنی تا پایان تولید نسل چهارم ساختار بدنه روی شاسی مبتنی بر پیکاپ خود را حفظ کرد اما فورد نسل پنجم این خودرو را بر روی پلت‌فرم D4 خود مشترک با سدان تاروس و کراس‌اوور فلکس تولید کرد و بدین ترتیب اکسپلورر از یک اس‌یووی دیفرانسیل عقب به یک کراس‌اوور دیفرانسیل جلو تبدیل شد.

نیسان پث‌فایندر

در سال 1996 نیسان با مدل پث‌فایندر به بازار اس‌یووی‌ها وارد شد. این اس‌یووی که بر اساس پلت‌فرم پیکاپ D21 نیسان ساخته شده بود، با فورد برانکو، شورلت بلیزر و جیپ چروکی به رقابت پرداخت. پث‌فایندر اولیه یک آفرودر جان‌سخت بود که در ایالات‌متحده کسانی که خواهان یک آفرودر توانا از اتومبیلسازان غیر داخلی بودند را به سمت خود جذب نمود؛ اما درحالی‌که نسل اول پث‌فایندر ساختاری بدنه روی شاسی داشت، در نسل دوم که در سال 1996 به بازار آمد، از ساختار یکپارچه استفاده شده بود. سپس در سال 2005 در نسل سوم، پث‌فایندر بار دیگر به ساختار بدنه روی شاسی بازگشت که بر اساس شاسی پیکاپ ناوارا ساخته شده بود. اما در نسل کنونی یا چهارم پث‌فایندر، یک‌بار دیگر از ساختار یکپارچه استفاده شده است. این نسل روی پلت‌فرم یکسانی با مدل‌های مورانو و ماکسیما ساخته شده و رسماً یک کراس‌اوور فول سایز دیفرانسیل جلو محسوب می‌شود که از ریشه‌های آفرود خود بسیار فاصله گرفته است.

جیپ چروکی

بین سال‌های 1963 تا 1967 جیپ، مدل فول سایز واگنییر را در دو نسخهٔ دودر و چهاردر تولید می‌کرد اما این شرکت در سال 1974 نسخهٔ دودر واگنییر را بازطراحی کرده و آن‌را با نام چروکی معرفی نمود. چروکی یک اس‌یووی جان‌سخت با توانایی‌های آفرود بی‌نظیرِ مورد انتظار از یک جیپ بود که درعین‌حال ویژگی‌های اسپرتی داشت. نام چروکی تا به امروز از سبد محصولات جیپ کنار نرفته اما نسل‌های سوم و چهارم آن در ایالات‌متحده با نام لیبرتی عرضه شدند درحالی‌که در بازارهای خارج از آمریکا با همان نام چروکی ارائه می‌شدند. سپس در سال 2013 جیپ نسل کنونی یا پنجم چروکی را معرفی کرد که بر روی پلت‌فرم یکسانی با کرایسلر 200 و مینی‌ون پاسیفیکا ساخته شده است؛ بنابراین چروکی هم نمونهٔ دیگری از یک محصول جدید است که تنها از نام اسلاف خود استفاده می‌کند و هیچ شباهتی به آن‌ها ندارد.

کیا اسپورتیج

تاریخچهٔ کیا اسپورتیج به سال 1993 یعنی زمان اتحاد کیا با فورد و مزدا بازمی‌گردد. در آن سال کیا برای ساخت یک اس‌یووی کامپکت از پلت‌فرم و بسیاری از قطعات فنی ون مزدا بونگو استفاده کرد. نسل اول اسپورتیج با پیشرانه‌های چهار سیلندر بنزینی و دیزل، گیربکس‌های دستی و اتوماتیک و سیستم‌های انتقال قدرت دیفرانسیل عقب و دو دیفرانسیل به بازار عرضه شد؛ اما با معرفی نسل دوم اسپورتیج در سال 2005، دوران اس‌یووی بودن آن به پایان رسید چراکه در این نسل کیا برای ساخت اسپورتیج از پلت‌فرم دیفرانسیل جلوی سدان هیوندای الانترا استفاده کرده بود. این رویه در نسل‌های بعدی هم ادامه یافت و بنابراین اسپورتیج که هم‌اکنون در نسل چهارم خود قرار دارد به یک کراس‌اوور کامپکت تبدیل شد.

کیا سورنتو

دومین شاسی‌بلند کیا یعنی سورنتو هم کار خود را به‌عنوان یک اس‌یووی آغاز کرد. نسل اول این اتومبیل که در سال 2002 معرفی شد، یک اس‌یووی سنتی با ساختار بدنه روی شاسی مبتنی بر پیکاپ بود که با پیشرانه‌های مختلف چهار و شش سیلندر و به‌صورت دیفرانسیل عقب یا دو دیفرانسیل (سفارشی) به بازار عرضه شد؛ اما سورنتو هم در نسل دوم به یک کراس‌اوور دیفرانسیل جلو با ساختار یکپارچه تبدیل شد. این نسل که در سال 2010 به بازار آمد، پلت‌فرم مشترکی یا هیوندای سانتافه و وراکروز داشت. سورنتو هم‌اکنون در نسل سوم قرار دارد که همچنان با ساختار یکپارچه ساخته شده و اساس سیستم انتقال قدرت آن از نوع دیفرانسیل جلو است.

لینکلن اویاتور

لینکلن در سال 2002 اس‌یووی متوسطی بنام اویاتور را معرفی کرد که بر اساس فورد اکسپلورر آن زمان ساخته شده بود و بنابراین ساختاری بدنه روی شاسی داشت؛ اما اویاتور تنها به مدت سه سال تولید شد و لینکلن در سال 2005 به علت فروش پایین به تولید آن خاتمه داد. سپس در سال 2007 لینکلن کراس‌اوور جدیدی را به‌عنوان جایگزینی برای اویاتور معرفی نمود که طبق شیوهٔ نام‌گذاری جدید این شرکت، MKX نام گرفته بود؛ اما درحالی‌که اویاتور یک اس‌یووی با ساختار بدنه روی شاسی بود، MKX روی پلت‌فرم دیفرانسیل جلوی CD3 فورد ساخته شده بود که با فورد فیوژن، مرکوری میلان و لینکلن زفیر مشترک بود. البته لینکلن قصد دارد نام اویاتور را بار دیگر احیا کرده و به‌زودی نسل کاملاً جدید آن‌را معرفی کند. هرچند اویاتور جدید روی پلت‌فرم دیفرانسیل عقب جدیدی ساخته می‌شود اما به‌احتمال‌زیاد ساختاری یکپارچه خواهد داشت و به همین دلیل نمی‌توان آن‌را یک اس‌یووی دانست.

شورلت تریل‌بلیزر / شورلت تراورز

تریل‌بلیزر در ابتدا در سال 1999 به‌عنوان یک نسخهٔ خاص برای اس‌یووی بلیزر ارائه شد اما در سال 2002 شورلت آن‌را به یک مدل مجزا و مستقل تبدیل کرد. هرچند بلیزر و تریل‌بلیزر روی پلت‌فرم‌های متفاوتی ساخته شده بودند، اما هردو ساختاری بدنه روی شاسی داشته و باهم همپوشانی داشتند. به همین دلیل تولید بلیزر در سال 2005 خاتمه یافت درحالی‌که تولید تریل‌بلیزر همچنان ادامه یافت تا اینکه سرانجام پس از هفت سال، شورلت در سال 2009 به تولید تریل‌بلیزر هم پایان داد. سپس سازندهٔ آمریکایی در همین سال مدل جدید تراورز را به‌عنوان جایگزین تریل‌بلیزر معرفی کرد؛ اما تراورز یک کراس‌اوور فول سایز با ساختار یکپارچه بود که هرچند امکان سفارش سامانهٔ چهارچرخ محرک برای آن وجود داشت اما هسته و ترکیب اصلی آن دیفرانسیل جلو بود؛ بنابراین اس‌یووی دیفرانسیل عقب تریل‌بلیزر هم به یک کراس‌اوور دیفرانسیل جلو تبدیل شد.

 

منبع: Motor1

[ad_2]

متأسفم، نظرات این نوشته بسته است..