13

فوریه

دوئل مک‌لارن P1 و لامبورگینی آستریون


در ادامهٔ روند برگزاری دور نهم از مرحلهٔ مقدماتی سری رقابت‌های اتومبیلیی خودرو شاپ به جذاب‌ترین گروه رقابت‌ها یعنی گروه هایپراسپرت‌ها رسیده‌ایم. گروهی که دوئل‌های آن از ابتدا با چینش جدید رقبا در حال برگزاری است و در دور قبلی نخستین دوئل آن بین پورشه 918 و فراری لافراری برگزار شد. در این دوئل، در زمان نگارش این مطلب، تعداد آراء دو اتومبیل در نظرسنجی سایت دقیقاً مساوی است؛ بنابراین نظرسنجی تلگرام نقش کاملاً تعیین‌کننده‌ای در مشخص شدن پیروز دوئل دارد. در آن نظرسنجی اما لافراری آراء بیشتری کسب کرده و بنابراین درمجموع هایپرکار ایتالیایی با دریافت 1232 رأی و کسب 52 درصد از کل آراء با اختلافی جزئی پیروز این رقابت جذاب و حساس می‌باشد درحالی‌که 918 موفق به دریافت 1121 رأی شده است. حال امروز در دومین دوئل گروه هایپراسپرت‌ها بازهم دو هایپرکار هیبریدی با یکدیگر به نبرد پرداخته‌اند. این دو ابرخودرو، مک‌لارن P1 و لامبورگینی آستریون هستند.

پورشه 918

فراری لافراری

مک‌لارن P1

لامبورگینی آستریون

فراری لافراری

؟

مک‌لارن سنا

آستون‌مارتین ولکان

پاگانی هوآیرا

لامبورگینی سنتناریو

؟

؟

هنسی ونوم F5

کوئنیگ‌زگ آگرا

بوگاتی شیرون

کوئنیگ‌زگ رگرا

؟

؟

پس‌ازاینکه سه سوپراسپرت‌ساز پورشه، فراری و مک‌لارن به ترتیب با معرفی سه هایپرکار 918، لافراری و P1 به بخش هایپراسپرت‌های هیبریدی وارد شدند، لامبورگینی هم برای اینکه از این قافله عقب نماند و توانایی خود برای ساخت چنین اتومبیلیی را به رقبا نشان دهد، در نمایشگاه پاریس 2014 از یک هایپرکار هیبریدی بنام آستریون پرده‌برداری کرد؛ بنابراین آستریون پاسخ مستقیم لامبورگینی به پورشه 918، فراری لافراری و مک‌لارن P1 بود. البته آستریون برخلاف سه رقیبش به‌عنوان یک کانسپت معرفی شد و تنها یک دستگاه از آن ساخته شده که مأموریت آن فقط نشان دادن توانایی لامبورگینی در ساخت هایپرکاری هیبریدی بود اما چون این اتومبیل نمونه‌ای کاملاً کاربردی بوده و قابلیت تولید بدون هیچ‌گونه تغییری را دارد، تصمیم گرفتیم آن‌را هم در بین دیگر هایپراسپرت‌های تولیدی قرار داده و در رقابت‌ها شرکت دهیم.


در آستریون از پیشرانهٔ بنزینی 5.2 لیتری V10 تنفس طبیعی مدل اوراکان استفاده شده که در میانهٔ شاسی نصب شده و دقیقاً مانند اوراکان 610 اسب بخار قدرت و 560 نیوتن متر گشتاور تولید می‌کند. این نیرو توسط یک گیربکس هفت سرعتهٔ اتوماتیک دوکلاچه به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود؛ اما غیر از این موتور، آستریون به سه موتور الکتریکی هم مجهز است که دو عدد از آن‌ها روی محور جلو نصب شده و خودرو را به نمونه‌ای چهارچرخ محرک تبدیل می‌کنند. موتور الکتریکی سوم نقش استارت و ژنراتور را بازی می‌کند هم بین پیشرانهٔ بنزینی و گیربکس نصب شده است. این سه موتور الکتریکی مجموعاً 300 اسب بخار قدرت دارند که مجموع خروجی سیستم را به 910 اسب بخار قدرت و حدود 1000 نیوتن متر گشتاور می‌رساند.


برای تأمین انرژی موردنیاز موتورهای الکتریکی هم یک پکیج باطری لیتیوم یون در بخش میانی کف اتومبیل نصب شده است. این باطری‌ها با یک‌بار شارژ می‌توانند آستریون را با حداکثر سرعت 125 کیلومتر در ساعت تا 50 کیلومتر به‌صورت تمام الکتریکی به پیش ببرند.

تا پیش از معرفی این خودرو مک‌لارن بیشتر با مدل اسطوره‌ای F1 شناخته می‌شد اما در دههٔ دوم قرن بیست و یکم این سازندهٔ بریتانیایی تصمیم گرفت جانشینی برای F1 معرفی کند که P1 نام گرفت. نسخهٔ کانسپت این هایپرکار جدید برای اولین بار در نمایشگاه پاریس 2012 رونمایی شد و سپس یک سال بعد نسخهٔ تولیدی با مدل 2014 معرفی گردید.

2014 McLaren P1
P1 هم مانند F1 اتومبیلیی موتور وسط/محور عقب است که از ساختار مونوکوک فیبر کربنی استفاده می‌کند؛ اما برخلاف F1، در این هایپرکار جدید از قوای محرکهٔ هیبریدی استفاده شده که متشکل است از یک پیشرانهٔ 3.8 لیتری V8 توئین توربوی بنزینی به همراه یک موتور الکتریکی. پیشرانهٔ بنزینی 727 اسب بخار و موتور الکتریکی 177 اسب بخار قدرت دارد که مجموع خروجی قوای محرکهٔ P1 را به 903 اسب بخار قدرت و 980 نیوتن متر گشتاور می‌رساند. موتور الکتریکی می‌تواند به‌صورت دستی توسط راننده فعال شود یا اینکه در حالت اتوماتیک قرار گیرد که در این صورت شکاف گشتاور موتور بنزینی که در نتیجهٔ تأخیر توربو ایجاد می‌شود را پُر می‌کند. مجموع نیروی موتورها هم توسط یک گیربکس هفت سرعتهٔ اتوماتیک دوکلاچه به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. نیروی موردنیاز موتور الکتریکی از طریق باطری‌های لیتیوم یونی تأمین می‌شود که در پشت کابین نصب شده‌اند. امکان شارژ این باطری‌ها هم از طریق موتور بنزینی و هم از طریق اتصال به برق وجود دارد که در این صورت ظرف دو ساعت کاملاً شارژ می‌شوند. P1 می‌تواند صرفاً با موتور بنزینی یا الکتریکی و یا هردوی آن‌ها کار کند اما بُرد آن در حالت تمام الکتریکی بین تنها 10 تا 30 کیلومتر است.

2014 McLaren P1 Interior
از این هایپراسپرت فقط تعداد 375 دستگاه ساخته شد که تولید آن‌ها در دسامبر سال 2015 به پایان رسید و هریک با قیمت 1.15 میلیون دلار فروخته شدند. همچنین مشخص شده که مک‌لارن هم‌اکنون در حال کار بر روی جانشین P1 با نام هایپر GT است.

مشخصات فنی

 

لامبورگینی آستریون

مک‌لارن P1

ترکیب موتور وسط موتور وسط
پیشرانهٔ بنزینی 5.2 لیتری V12 3.8 لیتری V8
تنفس طبیعی توئین توربو
موتور الکتریکی 3 عدد 1 عدد
قدرت موتور بنزینی 610 اسب بخار 727 اسب بخار
گشتاور موتور بنزینی 560 نیوتن متر 720 نیوتن متر
قدرت موتور الکتریکی 300 اسب بخار 177 اسب بخار
مجموع قدرت 910 اسب بخار 903 اسب بخار
مجموع گشتاور 1000 نیوتن متر 980 نیوتن متر
باطری 200 کیلووات ساعت 5 کیلووات ساعت
گیربکس 7 سرعته دوکلاچه 7 سرعته اتوماتیک
محور محرک چهارچرخ عقب
شتاب صفر تا 96 2.9 ثانیه 2.7 ثانیه
حداکثر سرعت 320 کیلومتر/ساعت 350 کیلومتر/ساعت
مصرف سوخت 4.1 لیتر (ترکیبی) 8.3 لیتر (ترکیبی)
بُرد تمام الکتریکی 50 کیلومتر 30 کیلومتر
طول 4.58 متر
فاصلهٔ محوری 2.67 متر
وزن 1400 کیلوگرم 1497 کیلوگرم
نسبت قدرت به وزن 650 اسب بخار به تن 603 اسب بخار به تن
قیمت پایه 1.15 میلیون دلار

 

این دوئل‌ها، مقایسه‌هایی برای دریافت و شناخت اتومبیلهای برتر نیستند بلکه نظرسنجی برای شناخت اتومبیلهای محبوب‌تر بین شما کاربران ایرانی می‌باشند؛ بنابراین با توجه به جمیع جهات، جذابیت، طراحی بدنه و کابین، برند، ویژگی‌های فنی، قیمت و مقرون‌به‌صرفه بودن و حتی تجربه کاربری، کدام اتومبیل را ترجیح می‌دهید؟ دلایل و معیارهای انتخاب خود را نیز لطفاً در بخش نظرات بیان فرمایید.

متأسفم، نظرات این نوشته بسته است..